ملا هر روز در بازار گدایی می کرد.ومردم با نیرنگی حماقت او را دست می انداختند.دو سکه به او نشان می دادند که یکی طلا بود ودیگری نقره.اما ملا همیشه سکه نقره را بر می داشت.

این داستان در تمام منطقه پخش شد.هر روز گروهی زن ومرد می آمدند ودو سکه به او نشان می دادند .ملا همیشه سکه نقره را انتخاب میکرد.

تا این که مرد مهربانی از راه رسید واز اینکه مردم اینگونه ملا را دست می انداختند .ناراحت شد.در گوشه ی میدان به سراغ ملا رفت وگفت:هروقت مردم به تو سکه ها را نشان دادند .سکه ی طلا را انتخاب کن.اینگونه هم پول بیشتری نسیبت می شود وهم دیگر دستت نمی اندازند.

ملانصرالدین پاسخ داد:ظاهرا حق با شماست.اما اگر سکه طلا را بردارم.دیگر مردم به من پول نمیدهند تا ثابت کنند که من احمق تر از آنهایم.

شما نمی دانید تا حالا با این کلک چقدر پول گیر آورده ام.

آگر کاری که می کنی .هوشمندانه باشد.هیچ اشکالی ندارد که تو را احکق بدانند.